Het gezin Rosier
Jacqueline en Rob hebben drie zonen: Dyco (21), Davey (23) en Dyon (25). Voetbal zit bij twee van de drie duidelijk in het bloed. Dyco voetbalt bij ONT, Davey traint nog bij Drachtster Boys en speelt bij Oranje Nassau. Davey woont namelijk in Groningen. Dyon heeft dan weer helemaal niets met voetbal. Zijn passie ligt ergens anders: auto’s.
Jacqueline heeft al 25 jaar haar eigen bedrijf: Jackie’s 10-tal, een kinderopvang aan huis. Op verschillende tijdstippen vangt ze in totaal twaalf kinderen op. Ook Drachtster Boys profiteert daarvan, want haar bedrijf is bovendien sponsor van de club.
Rob werkt als keukenassistent bij Zuidoost Zorg in Ureterp. Samen met de kok bereidt hij maaltijden en daarnaast helpt hij mee met allerlei andere werkzaamheden in de keuken. Een baan waarin hij inmiddels heel wat ervaring heeft: op 1 oktober is Rob 45 jaar in dienst! Rob heeft jarenlang bij de vrijwillige brandweer gezeten. Hij heeft nog staan blussen bij de grote brand bij Drachtster Boys in 2001. In zijn vrije tijd stapt hij graag op de motor.
Van kantinedienst naar bestuurskamer
De betrokkenheid bij Drachtster Boys begon toen zoon Davey ging voetballen. Zoals bij veel ouders begon het vrijwilligerswerk met een kantinedienst.
Jacqueline bleef hangen. Ze werd coördinator van de D-pupillen, tegenwoordig de JO12 en JO13, en later wedstrijdsecretaris. Vanaf 2016 is ze verantwoordelijk voor alles rondom de kantine en maakte ze ook deel uit van het bestuur. In 2019 werd haar inzet beloond met de titel ‘Clubheld van het Jaar’.
Rob was medeleider van teams waarin Davey speelde en werd in 2020 steward bij het eerste elftal. Sinds een aantal jaren is hij verantwoordelijk voor het materiaal van het eerste.
Jacqueline krijgt er energie van
Wie Jacqueline kent, weet dat ze bijna dagelijks bij Drachtster Boys te vinden is. En nee, dat vindt ze absoluut geen belasting. Integendeel: ze krijgt er juist energie van.
Op zaterdag is ze vaak de hele dag op de club. Achter de bar, in de keuken, als wedstrijdsecretaris of waar ze op dat moment maar nodig is. Met haar EHBO-diploma komt ze bovendien soms ook nog op een heel andere manier van pas.
Jacqueline houdt ervan om te organiseren, mensen aan te sturen en de spin in het web te zijn. Eén probleem: ‘nee’ zeggen is niet haar sterkste kant. Ze probeert daarom steeds meer werkzaamheden uit handen te geven. Rob kijkt daar met een glimlach naar en merkt op: ‘Eerst gaat dat even goed, maar daarna zakt het weer weg.’ Toch is Jacqueline zich ervan bewust dat de club niet afhankelijk moet zijn van een paar mensen. Samen met andere vrijwilligers probeert ze ervoor te zorgen dat het werk beter wordt verdeeld en dat ze zelf ook wat vaker ‘nee’ kan zeggen.
Rob heeft ondertussen vooral veel plezier in het begeleiden van het eerste elftal. Hij vindt het mooi om met jonge mensen te werken, de wedstrijdspanning te voelen en samen resultaten te behalen. ‘We hebben een leuke staf en de trainer is ook Cambuurfan. Dat helpt ook,’ vertelt hij. Maar helemaal ontspannen langs de lijn staat Rob niet. Voor iedere wedstrijd is er spanning. Pas als iedereen met de juiste kleding en het juiste materiaal op het veld staat, kan hij rustig ademhalen en genieten van de wedstrijden. En de drie punten bij Drachtster Boys laten of mee naar het Drachtster Bos nemen.
Cambuur: een gedeelde passie
Dan is er natuurlijk nog Cambuur. Wie Jacqueline en Rob kent, weet dat dit geen gewone supporters zijn. Het zijn echte liefhebbers. Als het even kan, gaan ze naar alle wedstrijden. Rob weet zijn eerste Cambuurwedstrijd nog goed. In de jaren tachtig speelde Cambuur tegen FC Wageningen. Eindstand: 0-0. ‘Toen was ik verkocht,’ vertelt Rob. Sindsdien heeft hij Cambuur in bijna alle stadions zien spelen. Alleen de stadions van FC Zwolle, MVV en Go Ahead Eagles staan nog op zijn lijstje.
Jacqueline is bovendien steward bij Cambuur en maakt daardoor zowel de thuis- als uitwedstrijden mee. Opvallend: Jacqueline gaat bij uitwedstrijden met de bus, Rob stapt in de auto.
Zonder vrijwilligers geen vereniging
Voor Jacqueline en Rob staat één ding als een paal boven water: vrijwilligers zijn van onschatbare waarde voor een vereniging. Een voetbalclub kan simpelweg niet zonder mensen die hun tijd, energie en enthousiasme beschikbaar stellen. En volgens hen geldt: hoe breder het vrijwilligerswerk wordt gedragen, hoe makkelijker het voor iedereen wordt. Maar het levert ook veel op. Je leert nieuwe mensen kennen, maakt vrienden en beleeft samen mooie momenten.