Vrijwilliger in beeld: Joaquim Teleng

We zeggen het vaak, vrijwilligers zijn de kurk waar onze vereniging op draait. Deze vrijwilligers maken het elke week weer mogelijk dat we met z’n allen van het voetbal kunnen genieten.


Ook dit seizoen zetten we elke twee of drie weken één of meerdere vrijwilligers van onze vereniging in het zonnetje. Het is een stukje waardering voor het feit dat we blij zijn met alle vrijwilligers van vv Drachtster Boys.


Deze keer laten we Joaquim Teleng aan het woord. 

Vooraf: 
Zoals veel vrijwilligers die ik spreek, geeft Joaquim aan hij het een eer vindt dat ik hem vraag, maar dat er veel meer vrijwilligers binnen de club zijn, die ook méér doen. Dat siert Joaquims bescheidenheid, maar het doel is juist om over de volle breedte van de vereniging vrijwilligers aan het woord te laten, zonder naar  de rol of het aantal vrijwilligersjaren te kijken.

Wat wil je over jezelf vertellen? 

‘Ik ben Joaquim, 30 jaar. Ik ben vrijgezel. 
Ik ben nog bezig met de opleiding Commerciële Economie aan de Hanzehogeschool in Groningen. Door allerlei omstandigheden duurt die opleiding wat langer dan de bedoeling was, maar ik ben bijna klaar, ik ben bezig met mijn scriptie. 
Naast mijn studie werk ik online voor Moonshots internetmarketing. Dat is een bedrijf dat onder andere bemiddelt in documenten die je in het buitenland nodig hebt wanneer je daar met de auto naartoe gaat. Denk bijvoorbeeld aan milieu- en tolvignetten. Ik regel de administratieve afhandeling van aanvragen daarvoor. 
In mijn vrije tijd ben ik actief bij Drachtster Boys, spreek ik graag met vrienden af en padel ik.’ 

Ik denk dat de oudere lezers jouw ouders zullen kennen? 

‘Dat zou kunnen! Mijn vader, Herman Teleng, was de voorganger van Jacqueline Rosier. Mijn moeder, Auktje van der Werf, was onder andere leider en toernooicoördinator bij Drachtster Boys. Ik heb begrepen dat de oom van mijn opa, Jelle van der Werf één van de oprichters van Drachtster Boys was (in 1948., red.).’

Hoe ziet jouw voetbalcarrière eruit?

‘Ik ben begonnen in de E7. Een paar jaar geleden ben ik gestopt,  vanwege een aandoening aan één van mijn ogen, ‘keratoconus’ wordt dat genoemd. Ik zal je niet met de details lastigvallen, maar het zicht wordt wazig, Daardoor is het ook moeilijk voetballen. Mijn andere oog werkt overigens goed. 

Wat voor vrijwilligerswerk doe je? 

'Sinds 11 jaar hebben we een vriendenteam. Eerst waren we het 4e, toen het 5e en nu het 3e. Wie weet waar we eindigen… We hebben altijd in de 4e klasse gevoetbald, meestal ook bovenin. We hebben de ambitie om nog eens in de 3e klasse te voetballen. 
Ik ben vanaf het begin betrokken geweest bij dit team als (mede)leider. Eerst samen met Albert Sikkens en Alfred Veltman, de laatste jaren alleen. 
Ik ben ook scheidrechter geweest. De laatste jaren fluit ik bijna niet meer, maar in de jeugd heb ik veel wedstrijden gefloten. Tegenwoordig hebben we apps, maar vroeger stond de wedstrijdplanning met de scheidsrechters op Teletekst. Ik vond het prachtig dat ik mijn naam naast die van Jaap van der Werff zag staan. Jaap floot altijd minimaal twee wedstrijden, tot op hoge leeftijd. Ik denk dat de ouderen onder ons dat nog wel weten. 
Zo nu en dan floot ik ons eigen team ook weleens, maar dat is niet ideaal. Gelukkig hebben we met Pieter Spinder een scheidrechter die meestal onze thuiswedstrijden fluit.’

Je bent ook coördinator van de senioren. 

‘Dat klopt, dat doe ik sinds dit jaar. Voorheen deed Erik Smit dat. Ik ben aanspreekpunt voor de seniorenteams, behalve het 1e en het 2 elftale. Die regelen hun eigen zaken. Ik houd me bijvoorbeeld bezig met de overgang van de jeugd naar de senioren. Of met nieuwe seniorenleden die een team zoeken. Ik overleg dan bijvoorbeeld met Ane Zijstra. Dit jaar is dat overigens best lastig omdat alle teams vol zitten’.

Jullie team had in het verleden niet zo’n goed imago.

‘Nee, dat klopt. De laatste jaren gaat het goed, maar er zijn jaren geweest met veel incidenten, waaronder vechtpartijen en gestaakte wedstrijden. Maar we zijn allemaal ouder en volwassener geworden. En met Pieter hebben we een strenge scheidsrechter, dat werkt goed voor ons. De teamspirit is hartstikke goed, Maurice Paulusma regelt elk jaar een uitje voor ons team om de onderlinge band nog verder te verstevigen. We zijn al naar Praag, Barcelona en Porto geweest’. 

Tot slot, wil je ons nog iets meegeven? 

‘Ik heb op latere leeftijd veel respect gekregen voor vrijwilligers. Vroeger dacht je dat alles gewoon geregeld werd, maar dat is niet zo. Daarom is het belangrijk dat iedereen iets doet, hoe klein ook. En houd plezier, dat is het belangrijkste!’