Er is wel een mooi lichtpuntje. De wedstrijd in Emmeloord werd in oktober een overwinning voor onze mannen (1-2.) Plus dat de omstandigheden ligt in het voordeel zijn. Gras, dat echte spul, je weet wel.
Een hele kluif dus. Wat is er lekkerder dan dit Emmeloorder kluifje tot aan het bot op te peuzelen. Onze boys zullen dus hun tanden er stevig in moeten zetten. Het staat synoniem voor doorbijten. Vooral na tegenslag is dit wel eens lastig.
De ranglijst bekijken kan droevig stemmen. Het kan ook het beste in iedereen naar boven halen.
Laten we hopen dat dit gaat gebeuren. Deze week zal er vast een tactisch plan in elkaar zijn gestoken door de Drachtster trainers. De spelers daarnaast motiverend om hun beste spel te laten zien. Lef & durf als clichés. Het mooie van clichés zijn hun intrinsieke waarheid.
Wat er ook gebeurt, het blijft een soort: “Band on the run.” De tekst van dit Paul McCartney liedje leest als een bevrijding uit gevangenschap. “Gevangen tussen vier muren. Voor altijd binnen blijven. Alsof je nooit meer drie punten zult zien.” Vertaald: We zitten vast in de promotie/degradatie zone.
Dan de overgang naar de vreugde van bevrijding. “De regen explodeerde met een grote knal, terwijl we tuimelden naar de zon. De hoofdtrainer vertelde zijn assistent: “Je hebt het vast toch naar de zin!” De ploeg is on the run! Ze zijn on the run, ze zijn on the run. Dit is de explosieve vreugde als we hebben gewonnen.
Het is een dagdroom in het hoofd van jullie voorbeschouwer. “Ze vinden ons onder aan de ranglijst nooit meer terug, we zijn op de loop, we zijn op de loop.”
Tot zaterdag.