Het is woensdagochtend, eerst stemmen en dan zwemmen. Onze voorzitter Gijs heeft hetzelfde idee. We trekken baantjes in de nieuwe Welle. Niet te verwarren met de Duitse muziekstroming uit de jaren ’80. We schoolslagen naast elkaar en het hoofdonderwerp: Drachtster Boys. Het 1e elftal komt voorbij. En dat ze nog geen hele wedstrijd top zijn. Het naderende afscheid van Gijs aan het einde van dit seizoen. Dan is hij 12,5 jaar voorzitter geweest.
Na een minuut of twintig belanden we in een andere fase. De nabije en al snel de verdere toekomst van onze geliefde club. Die liefde hoeven we elkaar niet duidelijk te maken. Nog samen gevoetbald, dat soort werk. Onvoorwaardelijke liefde voor de club als een hond voor zijn baasje.
Gijs heeft mooie vergezichten voor onze club. Meer dan voetbal alleen de kortste samenvatting. Meer uitleg krijg je hier niet. Dan wordt het te abstract.
Zaterdag is het aantreden tegen Broekster Boys. De nummer twee van de competitie. Ze verloren weliswaar afgelopen zaterdag van Velocitas.
Maar ja, we weten ondertussen hoe goed die kunnen voetballen. We zijn zelf terug te vinden op plek tien. “Dat kan beter.” Een kwestie van het laten zien. Broekster Boys leek vorige week wat kwetsbaar bij corners. Niet doorvertellen hoor.
Genoeg bespiegelingen. Zaterdag een deel van de antwoorden. Tot dan. Wellicht kom je nog een technisch directeur tegen van een eredivisieploeg met een Drachtster Boys verleden.