Voor de wedstrijd is het een gejoel van jewelste. Er wordt in de entree van het clubhuis fanatiek tafelvoetbal gespeeld door een aantal 1e selectie spelers van onze Boys. Spelvreugde in optima forma.
Bekenden genoeg. De meest in het oog en oor springende? Niemand minder dan Frits de Bruin. Rond 1984 grensrechter van Drachtster Boys A1. Zijn aanstekelijke enthousiasme onveranderd aanwezig. Hij beschouwd deze middag als een reünie en vind al snel Feanster spelers die hij hier jaren geleden heeft getraind.
Wanneer je het begrip “een niet te missen kans” hoort weet je het wel. Mis. Spits van vandaag is Erik Barelds, binnen het team bekend als Barry. Hij onderschept een te korte terugspeelbal. Draait weg om de keeper, komt links uit en legt aan om de bal in het lege doel te plaatsen. Voorlangs.
De opstelling bij de Boys is voorin hetzelfde als de laatste twintig minuten van afgelopen dinsdag. Daaruit werd twee maal gescoord. Vandaar deze variant. Barry in de spits en Paulus op rechts. Dylan links en Jorn eronder.
Na de frisse start van onze Boys komen de Feansters beter in de wedstrijd. In minuut ‘23 scoren ze dan ook. 1-0. Een beste streep is het. Het “daar gaan we weer” gevoel bekruipt ons. Een goeie start lijkt ongrijpbaar te verkruimelen.
De kans op de gelijkmaker is groot. Een penalty wordt gegeven voor een wat lullige handsbal in de zestien. Dylan legt aan en schiet. We zien allemaal dat de bal laag links van de linkerpaal verdwijnt. Mis, shit.
De tweede helft hebben de Boys hun rug gerecht. Onverdroten op zoek naar de gelijkmaker. Paulus komt door en vind Coen die keurig afmaakt. 1-1.
Er is strijd deze middag. Surhústerfean doet dapper mee. Krijgen ook kansjes en kansen. Barry maakt ons intens gelukkig in minuut ‘73. Hij krijgt de bal net in de zestien, de stuit verwerkt hij met een schot richting doel. Hoog en raak 1-2. De ontlading is groot.
Daarna: billen knijpen. De 2-2 ligt plots achter Emile. Afgekeurd. Buitenspel. De buit is binnen. Niet heel fraai, wel zeer welkom.
In de kantine wordt het verdriet vlot vergeten door de thuisclub supporters. Het rad van Fortuin inclusief innemende omroeper maakt ons blij. “De slagroomtaart van bakkerij van der Wiel op zevenenvijftig.” “De droege woarst gjit nei sânentweintich.
We blijven plakken en het wordt gezellig. Toch maar huiswaarts. Tevreden. Klasse Boys!
DRACHTSTER BOYS