De eerste helft is voor onze Boys, alhoewel in de 5e minuut de gasten een dot van een kans krijgen. Onze keeper Emile laat zijn glansvorm nog maar eens zien. Verder is het bijna een tsunami van Drachtster Boys aanvallen. Er is een maar, het lijkt een kleine maar. Die wordt wel steeds groter. Dat vermaledijde scoren. Het lijkt geen hobby van de spelers van de thuisclub. De regen valt gestaag en het is best fripsjes langs de lijn. Het is wachten op….. Een trein die maar niet op het perron lijkt aan te komen. Het doelpunt ontbreekt.
De pauzestand is 0-0.
In het begin van de tweede helft glijdt Eize richting goal. Ergens met een lichaamsdeel weet hij de bal en daarmee de paal te raken. De counter van Broekster Boys geeft een vingerwijzing. Ze willen het beter doen dan de eerste 45 minuten. Onze Boys gaan om onduidelijke redenen meer de lange bal hanteren. Dit speelt de tegenstander wat in de kaart. Meer duels op en rond het middenveld.
Na een uur komt die stokoude en rolbevestigende voetbalwet bovendrijven. Als je zelf niet scoort dan…… De voorzet is van rechts. De kopbal venijnig goed. 0-1. De 0-2 is bijna een kopie. Nu vanaf links. Ze zijn dodelijk effectief.
Het valt nu echt op. Het is donker en somber op het sportpark. De regen wordt intensiever. Rond de 80ste minuut is de hoop op een resultaat vervlogen. Trouwe supporters druipen af richting het parkeerterrein en huiswaarts.
Na de wedstrijd is er een wat naargeestig beeld. Teammanager Jan-Willem, positivo in hart en nieren, scharrelt over het hoofdveld. De cornervlaggen worden opgehaald. Zijn hoofd gebogen. Het verlies wordt droevig gedragen.
Het rouwrandje van deze zaterdag is wreed. Drachtster Boys 1 heeft zich in de eerste seizoenshelft vaak genoeg prima laten zien. De winterstop is er voor zelfreflectie. Wellicht een geinig informatief boek lezen. “Scoren voor dummies.”
Tot volgend jaar.