Er is al vrij snel een puike aanval van de thuisploeg. Keeper Emile zijn been is gelukkig lang genoeg om een treffer te voorkomen. Slordig balverlies op het middenveld zorgt iets later voor de 1-0. Kort daarop een heerlijke pass van Sicco richting Dylan. Hij blijft rustig. 1-1.
Buitenpost blijft gevaarlijk, onze Boys ook zo nu en dan. Het is glibberen en glijden op de kletsnatte grasmat. Minuut 26. Emile geeft een vrij vroeg Sinterklaas presentje. Buitenpost weigert om het cadeau uit te pakken en te scoren. Het is trouwens een lekker potje. Veel duels op het middenveld worden er uitgevochten. Wat opvalt bij beide teams is veelvuldig balverlies.
De ploeg die de tweede helft dit weet in te dammen en te profiteren van de fouten van de tegenstander gaat dit potje winnen is de verwachting. Dat komt snoeihard uit. Binnen vijf minuten staat er 3-1 op het scorebord. Niet doordekken en vergelijkbare foutjes zijn dodelijk. Grote problemen voor onze Boys. Kunnen ze nog terug komen in de wedstrijd? Nee. Een hoge bal vliegt in de zestien. Er wordt schijnbaar iemand geraakt. Penalty. Emile duikt in de juiste hoek. We leven nog min of meer. Wel zijn onze mannen de kluts kwijt. Een opstootje volgt. Frustratie de oorzaak. Een dubbele wissel om nog iets te forceren. Een afstandsschot gaat richting de goalie van de thuisploeg. Die pareert. Zijn oerkreet om de redding te vieren geeft aan dat Buitenpost iets meer de wil heeft om te winnen vandaag.
Een scherpe uitbraak van Buitenpost zorgt voor de 4-1. Een kleine opleving van de Boys door Sicco zorgt voor het tweede doelpunt. De 5-2 van de gastheren is geen verrassing meer.
Axl Rose heeft waarschijnlijk op zo’n zaterdagmiddag zijn inspiratie gehaald voor het nummer “November Rain.” We keren ietwat verkleumd en teleurgesteld huiswaarts.