Kevin Bloemberg in de States


Hoe vergaat het Kevin in Amerika?

En toen was-ie echt zomaar weg: Kevin Bloemberg, al jaren een van onze fanatiekste jonge vrijwilligers, stak deze zomer de Atlantische Oceaan over om te werken aan zijn droom. Wat die droom is, en hoe het hem nu vergaat, legt hij even in deze 'longread' zelf uit.

Kevin B 1

Ik ben Kevin Bloemberg, en sinds 2005 liep ik bij Drachtster Boys rond. Vijf jaar als speler, drie jaar als speler en trainer, en de laatste vijf jaar alleen nog als trainer. Tot afgelopen zomer. Ik behaalde m’n bachelor diploma en wilde wat anders gaan doen. Een jaar eerder had ik bedacht wat dit moest gaan worden: ik wilde Meteorologie gaan studeren in de Verenigde Staten.

Corona leek het lange tijd in de weg te staan, maar begin juli kreeg ik groen licht om mijn visum aan te vragen, en 14 augustus kon ik eindelijk op het vliegtuig. Na een reis van achttien uur kwam ik aan bij mijn nieuwe school: Illinois Central College in East Peoria, Illinois. Ik woon hier in een appartement op de campus met een Amerikaanse kamergenoot, met een eigen slaap- en badkamer. Zeer tevreden mee en een mooi uitzicht. De locatie is ook erg mooi, bovenop een heuvel langs de Illinois River. En in de omgeving, naast de grote stad Peoria, zijn veel kleine, typisch Amerikaanse stadjes te vinden, alsook een paar bossen met parken en wat heuvels. En natuurlijk de eveneens typisch Amerikaanse uitgestrekte maïsvelden. Niks mis mee dus!


Winter Break

Sinds 10 december is het hier Winter Break, en 18 januari gaan we pas weer verder. Het eerste semester ben ik goed doorgekomen met prima cijfers. Het was uiteraard wel flink wennen. Het onderwijssysteem is hier heel anders dan in Nederland, alles is natuurlijk in het Engels en door corona was alles online. Zelfs mijn scheikundelabs kon ik niet in het laboratorium van school doen, maar moest ik in m’n eigen keuken uitvoeren. En helaas is al duidelijk dat het volledige tweede semester ook online en op afstand gaat plaatsvinden. Doordat alles online is, zit ik niet met medestudenten in de collegezaal en zou ik absoluut niet weten met wie ik allemaal les heb gehad. Gelukkig is er een organisatie gelieerd aan de school die, met allerlei Amerikaanse vrijwilligers, leuke activiteiten organiseert voor buitenlandse studenten. Zo heb ik toch al leuke Amerikanen en andere buitenlanders kunnen ontmoeten.

Toen ik in Nederland vertelde dat ik naar de VS zou gaan, kreeg ik vrij vaak waarschuwingen te horen. Dat Amerikanen heel hard zijn, onbeschoft, onvriendelijk en alleen maar bezig met zichzelf. Toen ik hier in oktober 2019 op ontdekkingstocht was, merkte ik al dat de vork niet helemaal zo in de steel zit. Nu, na nog eens ruim vier maanden in Amerika, weet ik zeker dat het klinkklare onzin is. Alle Amerikanen die ik inmiddels ken of gesproken heb, zijn juist bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Het probleem is volgens mij dat veel Europeanen Amerika zien als de oostkust, steden als New York en Washington. Van verhalen die ik hoor zijn dat inderdaad wat minder vriendelijke mensen, over het algemeen. Maar hier in de Midwest is dat totaal anders. Mensen zijn ook altijd heel erg geïnteresseerd als ik vertel dat ik uit Nederland kom. Bijna alle Amerikanen hebben Europese roots. Daar weten ze alles van en zijn ze ook heel trots op. Misschien is dat ook wel een beetje mijn voordeel als buitenlander, en het is in elk geval altijd een goede basis voor een leuk gesprek.


Volkwagen Up importeren?

Wat hier iets minder florissant is, zijn de wegen. Voor een rijk en Westers land zijn die echt in erbarmelijke staat. Voor ik hierheen ging, speelde ik even met de gedachte om mijn Volkswagen Up te importeren. Ik ben heel blij dat we dat niet gedaan hebben, die had het hier geen week volgehouden. Om me toch een beetje te kunnen verplaatsen in dit uitgestrekte land heb ik hier zelf een auto gekocht, eentje die wat robuuster is en de hobbelige Amerikaanse wegen wél aankan.

Illinois Central College is een school die het beste te typeren is als een pre-universiteit. Het is een redelijk betaalbare manier voor mij om vast wat te acclimatiseren en m’n weg te vinden in dit grote land. Nu dat al aardig gelukt is en ik me in de VS geweldig thuis voel, ben ik van plan volgend studiejaar over te stappen naar een universiteit hier. Vrijwel zeker wordt dat Saint Cloud State University in Saint Cloud, Minnesota, iets ten noordwesten van Minneapolis. Eind november hadden we een weekje vakantie en ben ik daar wezen kijken, en ik was meteen enthousiast. Ik kijk er dan ook heel erg naar uit om daar vanaf volgend jaar m’n studie voort te kunnen zetten!


Drachtster Boys

Dit klinkt allemaal heel erg alsof ik nooit meer terug wil naar Nederland. Dat is niet helemaal waar. Dagelijks denk ik aan Nederland en de mensen daar en er hangt een grote Nederlandse vlag in de woonkamer. Ik ben dan ook zeker van plan om in de zomer terug te gaan en iedereen daar weer te zien. Zeker bij Drachtster Boys, want ook het rondlopen op het mooie sportpark mis ik elke dag. Dus ja, ik heb het hier enorm naar mijn zin, maar kijk ook uit naar het moment dat ik weer (voor eventjes) terug ben in Nederland. Verder ben ik ook erg blij met de berichtjes die ik af en toe krijg van mensen binnen Drachtster Boys. Ze worden erg gewaardeerd en ik vind het leuk van mensen te blijven horen!

Voor nu wens ik iedereen fijne feestdagen en het beste voor 2021! Ik hoop op een weerzien komende zomer, in betere tijden. Tot dan, en blijf gezond!