Het is zaterdag 13 juni, een dag waar ik lang naar uit heb gekeken. Onze familiedag staat namelijk op de agenda en fluitend fiets ik naar ons mooi gelegen complex. Ineens word ik in de Jelle Plantingastraat opgeschrikt door aanwezige voertuigen van de nodige overheidsdienaars en de ambulancedienst. Het is bij de woning van Simon en Liskje Jellema zie ik ineens en angst voor iets ernstigs maakt zich van mij meester. Verderop zet ik meteen mijn fiets aan de kant en stuur een app naar Liskje: “ik schrik me hier wezenloos in de straat, toch niet iets ernstigs aan de hand”? Een klein uurtje later heb ik een ontredderde dochter Sytske aan de telefoon: “heit is vannacht in zijn slaap overleden”. Een klap van jewelste, in woorden nauwelijks te beschrijven en ik krijg Liskje aan de lijn. Wat te zeggen? We kennen elkaar goed en met een brok in mijn keel condoleer ik haar met dit onbeschrijfelijke verlies. Zoekend naar woorden vraag ik haar “wat moet ik doen, wat moeten wij doen met de familiedag vandaag”? Ondanks het immense verdriet geeft Liskje me in alle rust mee : “we zijn samen de familie Drachtster Boys en Simon zou hebben gewild dat de familiedag gewoon doorgaat”. Het tekent de familie Jellema, echte clubmensen tot in de diepste vezels.
Simon ken ik al rond de 40 jaar. Gedurende een lange reeks van jaren heeft hij zich ingezet voor onze club. Leider, grensrechter, jeugdleider, interne- en externe scouting, in vele rollen heeft hij zich gedurende vele jaren ingezet. Onze sponsorgroep (Ondernemerssociëteit Drachtster Boys / OSDB) heeft hij als ondernemer vele jaren geleid als voorzitter en hij mist vrijwel geen enkele thuiswedstrijd van het eerste elftal. In de jaren negentig heb ik jaren met Simon en de huidige directeur van PEC Zwolle Gerry Hamstra samengewerkt rond het eerste team. Voor alle werkzaamheden voor de club is Simon binnen de club in 2022 onderscheiden met de ‘Waarderingsspeld’. “Niet nodig, heb het met veel plezier gedaan” , de reactie die je van Simon kunt verwachten.
“Stille kracht” staat er boven het In Memoriam en dat laat zich als volgt verklaren. Nooit, maar dan ook echt nooit heb ik namens de club tevergeefs een beroep op hem gedaan.
Advies, hulp, ondersteuning of geld, altijd kan de club op Simon rekenen. Velen weten dat niet en dat is logisch denk ik. Vandaar de ‘Stille kracht’. Onvoorwaardelijke steun op ieder moment zonder dat je het merkt.
Jazeker, Simon komt ook wel eens knorrig en bozig over, geïrriteerd en nors, maar wanneer je hem wat beter kent merk je dat hij een klein hartje heeft en de goedheid zelve is. Maar wanneer hij het niet met je eens is, en een andere mening is toegedaan, dat ga je dan wel merken. Maar niet persoonlijk gemaakt, eerlijk en recht voor de raap. Prettig om te weten waar je aan toe bent.
Zeker de laatste maanden zijn mijn contacten met Simon innig, soms ook ‘stevig’. Ik ben van plan om na ruim 12 jaar te stoppen als voorzitter en dat vindt Simon geen goed idee. In duidelijke en klare taal maakt hij me duidelijk dat we samen ergens aan bouwen en dat moet volgens Simon onder mijn leiding. Hij heeft me overtuigd en ik blijf beschikbaar de komende jaren. Maar geheel tegen de afspraak en de bedoelingen in ben jij er nu niet meer Simon en dat doet vreselijk veel pijn. Je adviezen, het goede gesprek en samen een drankje doen ga ik enorm missen. Dank voor vele jaren clubliefde en betrokkenheid. Dank voor vele jaren samenwerking en steun. Dank voor je vriendschap.
Rust in vrede Simon.
Gijs Lokhorst
voorzitter