Heeee scheidsie..... Drachtster Boys O17-1-DWS 1-3

door: De dikke bankzitter

JO17-1 heeft een tumultueuze thuiswedstrijd tegen DWS JO17-1 afgesloten met een 1-3 nederlaag. Gezien het complete wedstrijdbeeld een verdiende overwinning voor de gasten uit Amsterdam, ook omdat Drachtster Boys zelf voetballend te weinig liet zien.

Rode kaart 750x420

De aanloop naar de wedstrijd toe was al vrij surrealistisch. Of het aan corona of ander virus lag, of aan het feit dat nogal wat scheidsrechters liever niet teams uit Amsterdam of Rotterdam fluiten, we zullen het nooit weten, maar uiteindelijk bleken we de vervanger van de vervanger van de vervanger van de eerst aangewezen scheidsrechter te hebben. Even eigenaardig waren de coaches van DWS die al tijdens de warming up tegen hun team tekeer gingen van heb ik jou daar. Toen zich ook nog een scout van Ajax meldde op het wedstrijdsecretariaat ("graag zou ik een printje van de opstellingen willen ontvangen") kon je je niet aan de indruk onttrekken dat dit wel eens een bijzonder eigenaardige middag zou kunnen gaan worden.


Voorspelbaar

Daar gaf het begin van de wedstrijd nochtans weinig aanleiding toe. Beide teams begonnen voorzichtig aan de wedstrijd en hanteerden hun voorspelbare speelstijl...Drachtster Boys met kort combinatiespel door het midden, DWS met lange ballen naar hun zeer snelle flankaanvallers, waarbij vooral de rechtsbuiten opviel, een Montenegrijnse JO17-international. Jawel, hebben we die ook een keer gezien in het Drachtster Bos. Anyway, net als de week ervoor is het eerste half uur nauwelijks noemenswaardig....DWS heeft na 8 minuten een uitgespeelde kans, en Bert Jan ziet op het kwartier een vrije trap knap uit de kruising getikt worden door de Amsterdamse goalie, maar dat is het dan wel. Meest vermakelijk is eigenlijk de coach van DWS, die aan een stuk door blijft praten, vooral over en tegen de scheidsrechter.

De bezoekers hebben het betere van het spel. Drachtster Boys komt niet echt in de problemen, maar creëert zelf nauwelijks iets. En net als in Groningen gaat het vlak na het half uur mis....een pass van Niels wordt onderschept en razendsnel slaat DWS toe met een fraai doelpunt: 0-1. Drachtster Boys is eigenlijk alleen gevaarlijk via dode spelmomenten, een kopbal van Jelmer gaat rakelings over. De voorste linie wordt nauwelijks bereikt en spits Tim laat zich na een minuut of 40 maar wisselen voor Marc. Niet dat de Amsterdammers zo'n wereldwedstrijd spelen, maar er zit wat meer pit in hun spel.


Lange ballen

Ook direct na rust weten de Boys eigenlijk weinig potten te breken, het spel is wel iets verzorgder op het middenveld en voorin, maar verder worden de Friese fans getrakteerd op kansloze lange-ballen-naar voren vanuit de verdediging. De DWS-ers maken zich niet al te druk, zijn beter en vertrouwen op hun snelle buitenspelers die wel bereikt worden, en als in de 56e minuut Robin ongelukkig een scherpe voorzet van onze Montenegrijnse vriend in eigen goal werkt, lijkt het Amsterdamse kostje wel gekocht: 0-2.

Om werkelijk onbegrijpelijke redenen besluit de bonkige DWS spits een tweetal minuten later, de 0-2 voorsprong nog wat luister bij te zetten en door te lopen op keeper Kjeld , dit terwijl de bal toch al een seconde of vijf weg was. Waarom de scheidsrechter dit afdeed met slechts geel was compleet onduidelijk. Zelfs de coach van DWS is even stil over zoveel stommiteit.


Kolderiek

Het bleek de opmaat te zijn voor een kolderiek laatste half uur vol strijd en enkele bijzondere arbitrale beslissingen. De scheidsrechter had soms wat moeite het tempo te volgen en de spelers maakten het hem ook niet makkelijk.

In de 63e minuut leek het doek definitief te vallen voor het zwalkende Drachtster Boys. De DWS spits (die eigenlijk al niet meer op het veld had mogen staan) leek doorgebroken, kwam in duel met Jorn, en raakte per ongeluk Jorn op de hak. Die struikelde en bracht daarmee de spits ten val. Onder druk van de heftig protesterende Amsterdammers gaf de scheidsrechter (die op ruim 30 meter stond) Jorn direct rood, zijnde het neerhalen van een doorgebroken speler. Ondanks dat Jorn hemel en aarde bewoog om de scheidsrechter om te praten moest hij na 5 minuten protesteren toch echt het veld verlaten en konden de Boys met 10 man verder.

Maar voetbal blijft soms een vreemde sport. Met verse krachten Arjen voor Robin, en Maro voor Quinten bleven de 10 van Drachtster Boys vechten voor een beter resultaat. Niet dat dit nu met geweldig voetbal gepaard ging, geenszins zelfs maar met werklust kom je een heel eind. Tel daarbij op dat de DWS-ers hun kansen in de counters vakkundig om zeep hielpen en opeens een ongedisciplineerde en wat verveelde indruk maakten, en dus kon het publiek zich opmaken voor een intens slot.


Prentje

Nadat Bert Jan eerst nog een prentje pakte, brak Marc in de 70e minuut door maar werd in het strafschopgebied gehaakt. Duidelijk een strafschop, maar de scheidsrechter laat doorspelen. Zelfs de grens van DWS grijnsde dat het eigenlijk een dikke pingel was. De irritaties over en weer namen toe, en de scheidsrechter had veel moeite om alle kleine opstootjes waar te nemen. De drukdoenerij van de Amsterdamse trainers was duidelijk overgeslagen op hun spelers, wat het spel van DWS zeker niet ten goede kwam. In de 80e minuut ging de sterk ingevallen Marc weer op de DWS goalie af, waarbij hij van achter werd neergeduwd.......buiten de 16, maar Marc nam nog sluw een stap en liet zich binnen de 16 vallen. Gelukkig legt de scheidsrechter de bal deze keer wel op de stip. Natuurlijk kwam de coach van DWS weer eens verhaal halen (en eerlijk gezegd: hij had gelijk deze keer!). Maar goed, het had DWS al genoeg arbitraal meegezeten deze match en wat maakte het uiteindelijk uit: Bert Jan pakte het kadootje niet uit (mooie save van de kleine maar uitstekende keeper van DWS) en dus bleef het 0-2.

Je zou verwachten dat een talentvol team als DWS nu rustig de wedstrijd zou uitvoetballen, in overtal nog wel, maar de Amsterdammers vervielen in een deel van het team dat wel weer probeerde te voetballen en een aantal spelers die nogal opgefokt waren. In de 85e minuut ging het mis.....de DWS-stopper, die tot dan toe een goede indruk maakte, vond dat hij recht had op een vrije trap na een duel met Maro.......die kreeg hij niet en dus nam hij wraak met een een niet al te snuggere rotschop tegen Marc.....het zag er erger uit dan het was, maar omdat het gebeurde vlak voor de massaal protesterende Drachtster bank gaf de scheidsrechter direct rood wegens natrappen. En ja hoor, drie maal raden wie daar weer het veld in kwam lopen: "Heeeeee Scheidsie, heeee Scheidsie, scheidsie kom op nou toch, uitgelokt!".

De scout van Ajax die het hele eind had gereden om 4 talenten van DWS te bekijken, moest toch zo onderhand ook ernstig verbaasd zijn over wat hij allemaal voor zijn kiezen kreeg.


Gebroken voet

En dus was het nu 10 tegen 10 met nog zo'n 5 minuten officiële en minimaal 10 minuten blessuretijd. Nog eenmaal zetten de Boys aan, vechtend voor elke meter. Kenmerkend is Ramon, die naar later bleek een groot gedeelte van de tweede helft met een gebroken voet speelde. Je bent een strijder of je bent het niet. Beterschap Ramon!

Nog een keer werd de bal het strafschopgebied van DWS ingepompt, Julian haalt uit en de bal wordt weggeslagen door een Amsterdammer: penalty, maar tot ieders verbazing weer geen rode kaart. Marc neemt de honneurs waar deze keer en benut de penalty: 1-2 in minuut 95.

Natuurlijk is de DWS coach nu volledig door het dolle heen: het is volgens hem allang tijd en al die blessuretijd is natuurlijk complete kolder (hoewel de 10 minuten zeker niet teveel waren). De scheidsrechter heeft er terecht lak aan en laat nog even doorspelen. Nog een keer pompen de Boys de bal naar voren, kan het dan toch nog?.....nee, de bal wordt weggeramd richting de DWS-spits. Miscommunicatie tussen Ruben en Kjeld, en de bal kan eenvoudig worden ingetikt: 1-3, game over! Een klein Amsterdams volksfeestje brandt los bij de cornervlag en later met oerkreten en gedans in de kleedkamer. DWS heeft op basis van het veldspel de wedstrijd verdiend gewonnen. Het bijgevoegde theater en emotie nemen we maar voor lief. Kunnen wij nuchtere Noordelingen misschien nog een klein puntje aan zuigen. Net als in Groningen hebben de Boys door eigen fouten de goals weggegeven. Wel absolute complimenten dat het team nooit opgaf en bleef strijden.

Zaterdag naar de grote titelfavoriet AFC'34 in Alkmaar.....zonder Ramon en de geschorste Jorn.....een echte uitdaging zullen we maar zeggen.