Na een kwartier neemt ONS het heft wat meer in handen. De Boys worden teruggedrongen en kunnen de bal niet in de ploeg houden. Het is wachten op. Inderdaad op de 0-1. Klassiek slordig balverlies gaat er aan vooraf en Jelle de Graaf rondt op koele wijze af.
Foeteren
Rust. Er valt iets positiefs op. Een aantal spelers van Drachtster Boys foeteren luid en duidelijk op elkaar terwijl ze richting de catacomben gaan. Dat is wel eens anders geweest. Ook in het veld is te horen dat er meer wordt gecoacht door spelers. Kritisch is goed.
We staan met een vast groepje “kenners” ook wel te herkennen aan “Waldorf en Statler” uitspraken. Vlak naast ons is het team van de week met van alles bezig behalve de wedstrijd. Het grut krijst, doet maf en stoeit dat het een aard heeft. Er is iemand uit het publiek die ze hier op aan spreekt. Ze luisteren heel even braaf, maar 10 seconden later is het weer 1 uitgelaten bende. Heerlijk. Het is wel fijn dat ze iets later met patat de kantine in worden gelokt.
Opportunistischer
De Boys starten met hernieuwde energie aan de tweede helft. Iets opportunistischer. Het werkt. ONS weet zich er niet genoeg raad mee en verzanden in meer achteruitlopen. Al krijgen ze nog wel wat mogelijkheden. Erik Barelds maakt zoals zo vaak weer makkelijk “vriendjes” in het veld. Wat stoer geduw en boze blikken.
Het wordt allengs meer een vechtwedstrijd. Een overtreding van de keeper van ONS. In de 16 meter. Pennel. Joël Wagenaar is koel. 1-1.
Nog een kwartiertje. Het gevoel dat het alle kanten op kan wordt sterker. We zitten op het puntje van de Picknicktafel.
Het blijft 1-1. Prima mee te leven voor beide ploegen.
Foto's: Tibbesma Fotografie
