Drachtster Boys verrast WHC

Zes uit twee, dat was de gedachtegang in Wezep na de overtuigende uitoverwinning in en tegen Balk bij de openingswedstrijd van de competitie, en met de thuiswedstrijd tegen de zoals de speaker dat zo fraai omschreef ‘nieuwe en sterk verjongde’ selectie van Drachtster Boys voor de boeg. Het programmaboekje voorspelde dan ook een reguliere 2-0 winst. Het werd 2-0, maar dan andersom…

0926 DB WHC 01


Al in de eerste minuut knalde WHC-vleugelspits Jelle Post de bal rakelings over het doel van keeper Emile Peters, als eerste wapenfeit van de thuisploeg. Sander Postma liet zich in de luren leggen door de behendige Post, en dat zou niet de eerste keer zijn. Het antwoord van Drachtster Boys liet niet lang op zich wachten, maar het schot van Djinn Keegstra miste scherpte, en ook een doelpoging van Sicco Bouwer was niet succesvol, mede door een vrij hobbelige grasmat.


Drang naar voren

Toch was het Drachtster Boys dat het meeste balbezit had en een sterke drang naar voren op de mat legde. Dennis Hoekstra slalomde met een lange rush richting het doel van WHC-keeper Jasper Kuiper, maar hij werd op het laatste moment gestuit. Het was echter de opmaat voor het eerste Drachtster doelpunt. De van Be Quick Dokkum overgekomen rechtsbuiten Rudolf Bangma, die zijn draai steeds beter lijkt te vinden in het elftal van Drachtster Boys en pittige duels uitvocht met zijn directe tegenstander Wim van ’t Ende, speelde zich uitstekend vrij en passte de bal op maat naar Rob Schokker, die met een typische ‘Schokker’ de 0-1 tegen de touwen joeg.

Toch heeft de jonge ploeg nog wel het een en ander te leren. De voorsprong was verdiend, het positiespel oogde prima maar bij sommige spelers valt er nog veel te winnen qua scherpte. Regelmatig werd er onnodig balverlies geleden door een verkeerde pass of door gewoonweg niet op te letten. Zo liet Marco Haitjema zich op kinderlijke wijze de bal ontfutselen en bood hij daarmee WHC een opgelegde kans te scoren, maar keeper Emile Peters redde formidabel, zoals hij trouwens de hele middag uitstekend stond te keepen. En even later was het Rick Schuring die te lichtvaardig de bal verspeelde en letterlijk achter de feiten aanliep, maar tot zijn opluchting keeper Emile Peters weer grandioos zag redden.

Ook in de tweede helft was het Drachtster Boys dat, hoewel WHC stevig begon te drukken, rustig in balbezit bleef en loerde op een snelle uitbraak via Harmen Visser en Rudolf Bangma. Deze vleugelspitsen betonen zich een echte aanwinst voor Drachtster Boys, omdat beiden snelheid paren aan een grote inzet en fysiek vermogen. Helaas eindigde de wedstrijd halverwege de tweede helft voor Harmen Visser na een vervelende enkelblessure. Ook Djinn Keegstra ging naar de kant, en toen zijn invaller Harm Welfing ook nog eens met een armblessure naar de kant moest, en Drachtster Boys door zijn wissels heen was omdat Anton Vredevoort in het veld gekomen was voor Rob Schokker, speelde het team ineens met tien man tegen elf van WHC. Maar toen was het al 0-2 door een werkelijk formidabele goal van good old Sicco Bouwer, die zich na een slimme loopactie vrij speelde voor WHC-keeper Kuiper en magistraal scoorde.


Groggy

WHC was groggy, kreeg nog wel een paar opgelegde kansen maar zoals dat vaker in het voetballen gebeurt: soms mis je gewoon de hele wedstrijd de meest simpele kansen. En had de WHC-speaker een man-of-the-match moeten uitroepen: dat was ongetwijfeld Drachtster Boys-keeper Emile Peters geweest, want die was deze middag onpasseerbaar!