Drachtster Bo(y)s kleurt flink rood…

Het was deze middag alles herfst wat de klok sloeg in het sombere Drachtster Bos. Het regende niet alleen vanuit de lucht, het regende op het veld ook gele en rode kaarten, het regende ontelbare foutieve passes, het regende tientallen verknoeide kansen, het regende tranen op de wangen van de trouwe supporters bij het zien van zoveel druppels ellende.

A selectie 2021 2022

Want het was vanmiddag een bar slechte wedstrijd, aan beide kanten overigens, en eigenlijk zouden beide ploegen met gewoon 0 punten naar huis gestuurd moeten worden. Groningen had echter een druppel meer geluk dan Drachtster Boys en nam zo onverdiend drie kostbare punten mee naar huis.

En het begon niet eens onaardig. Het eerste kwartier kenmerkte het spel van Drachtster Boys zich door een voorzichtig aftasten van de tegenstander waarbij de balcontrole gewoon goed was, de posities prima werden ingenomen en met verzorgd spel Groningen werd bestreden. Dan ga je er als toeschouwer eens goed voor zitten: okay, nu doorpakken, de aanval zoeken, kansen afdwingen, je tanden laten zien, ‘grimmietig’ zijn. Maar opnieuw sloop er weer een even onverklaarbare als verlammende onzekerheid in de ploeg, mede door de schrikbarende toename van het aantal foutieve passes. Dennis Hoekstra bijvoorbeeld, normaal gesproken een zekere sluitpost in de verdediging, grossierde deze middag in verkeerde passes, de weer als basisspeler opgestelde Joël Wagenaar verslikte zich meerdere keren in de behendige Groninger linksbuiten Virgil Muller die hem al slalommend regelmatig de loef afstak, en dat leverde Groningen een paar enorme kansen op waarbij gelukkig voor Drachtster Boys het vizier van de ploeg uit Groningen niet op scherp stond. Drachtster Boys kon er niet meer dan een paar slappe schoten op de goal van Groningenkeeper Danny Harms tegenover stellen, zonder de minste overtuiging en totaal ongevaarlijk.

Dieptepunt

Het hoogtepunt van deze eerste helft was tevens het dieptepunt: na een corner van Drachtster Boys volgde een scrimmage voor de goal van keeper Danny Harms, en ineens was het een brei aan slaande, duwende en trekkende armen en benen. Ineens stonden er niet 22 spelers op het veld, maar werd het strafschopgebied van Groningen bevolkt door een kluwen aan spelers, trainers, supporters en ondefinieerbare lieden. De uitstekende scheidsrechter Spoon kon niet anders dan beide ploegen naar de kleedkamers sturen om de oververhitte gemoederen enigszins tot bedaren te brengen. Na een kwartier kwamen de manschappen het veld weer op, vreemd genoeg in een opperbeste stemming, elkaar op de schouders slaand, grappen makend, lachend en hier en daar zelfs knuffelend. Maar scheidsrechter Spoon had intussen een aantal herfstkleuren in het Drachtster Bos aangebracht door twee spelers rood (aan beide kanten eentje), de assistent-trainer van Groningen ook rood en trainer van Groningen op geel te trakteren.

De kwalitatief uitermate zwakke tweede helft was -contradictio in terminis- vermakelijk om te zien. Door de ruimte op het veld vloog het spel op en neer, en kregen beide ploegen enorme kansen door een waar foutenfestival aan beide kanten en een enorme portie onmacht (ook aan beide kanten) aan scorend vermogen om geboden kansen te benutten. Het duel verdiende derhalve geen winnaar, maar plots was daar Groningen-speler Jamal Fadili die, hoewel niet de grootste, bij een corner totaal over het hoofd werd gezien (hij was inderdaad niet de grootste…) en rustig de 0-1 binnen kon koppen. Amper bekomen van de schrik was het echter Sicco Bouwer die in dezelfde minuut de 1-1 voor zijn rekening nam: zou het onmogelijke dan toch weer gerealiseerd worden? Zouden de punten net als vorige week weer door gunstige (herfst)weergoden in het voordeel van Drachtster Boys uitpakken?

Bij Drachtster Boys had een maximaal aantal wissels de vorige week gunstig uitgepakt. Ook nu zette de trainer het maximaal aantal in te zetten reservespelers in, om als een soort deux ex machina het trucje van vorige week te evenaren. Helaas pakte het dit keer anders uit: waar beide ploegen eigenlijk met een punt nog teveel zouden krijgen, lukte het Groningen in de voorlaatste minuut toch nog de 1-2 op het scorebord te krijgen via Groningen-invaller Kimani Lopes. Totaal onverdiend, maar daar maalden dit keer de mannen van Groningen niet om.

Jan Willem Visser