Robin Zuidema, rechtsbuiten Drachtster Boys

6 December 2018
- Jerrie de Boer

Een weekje ziekenhuis is nog wel aardig. Beetje netflixen, voetbalwedstrijdje volgen, best wel chill. Voor Robin is het andere koek hij ligt nu vijf (!) weken in het UMCG. Oorzaak; een scheurtje in zijn alvleesklier. Opgelopen tijdens een training.

 

robinzuidemaHet hele medische dossier bespaar ik jullie lezers. Wat vooral duidelijk wordt is de pijn, hevige stekende akelige pijn. Die zelfs de morfine niet altijd kon verdoven. Zoiets en dat zo’n week of vijf. Dat sucks big time.

 

Sinds kort durft hij weer aan voetballen te denken. Het is nog slechts denken. Het herstel is traag en stroperig. Hij mag naar huis dat wel. Thuis aansterken en aankomen. Tien kilo zijn er afgepijnigd.

 

Je ziet het, hij heeft een moeilijke tijd gehad. Eerst nog geen besef van tijd, pijn dat wel. Later een verpletterende verveling. Jonge gezonde voetballers horen op het veld te staan en niet in een ziekenhuisbed te liggen.

 

“Misschien haal ik Malaga wel.” (trainingskamp begin januari.) Dat duurt nog een maand. Dit zegt genoeg. De tegenslagen hebben veel realiteitszin opgeleverd.

We willen Robin graag weer zien dartelen voorin bij Drachtster Boys. Een tandem vormen met Rob Schokker. Het begon zo veelbelovend dit seizoen.

Het leven staat even stil voor Robin. Straks gaat de pas er weer in. Het heeft wel een voordeel. Als Robin straks weer in het veld staat zal hij beseffen hoe bevoorrecht je bent dat je gezond en wel het leukste spelletje mag spelen.

 

Voor de zekerheid. Robin: beterschap!