Ouders: laat je kind spelen en de leider coachen

Gisteren floot ik een pupillenwedstrijd van Onder 12-pupillen. De wedstrijd was spannend en ging gelijk op. De thuisclub was veel sterker, maar maakte veel fouten en miste veel kansen. Einduitslag 2-1.

Het contrast tussen de supportersgroepen, de ouders, was enorm. Ouders van de thuisclub hoorde ik bijna niet. Ze moedigden aan, juichten bij de doelpunten, maar coachten niet en gaven geen aanwijzingen. Dat lieten ze aan de leiders. Zoals het hoort. Niet dat dit altijd goed gaat bij mijn club hoor. Zeker niet. Maar hier ging het nu voorbeeldig.

 

Meer moeite had ik met de ouders van de tegenpartij. Op een paar opmerkingen na waren ze richting mij als scheidsrechter verder niet vervelend, maar ze waren naar hun kinderen toe wel heel nadrukkelijk aanwezig. Vertellen hoe ze moesten lopen, hoe ze moesten passen, hoe ze hun tegenstander moesten aanpakken.

 

Laat ik er nu geen misverstand over bestaan, ouders: jullie aanwezigheid is fijn en wordt erg op prijs gesteld. Door jullie kinderen en door mij als scheidsrechter. Echt waar. Maar inmiddels fluit ik bijna 15 jaar pupillen, en geloof me als ik zeg: de inhoud van je tactische aanwijzingen komt NIET over bij je kind. Je kind moet op allerlei dingen letten als het de bal heeft: waar is mijn tegenstander, waar zijn mijn ploeggenoten, hoeveel tijd heb ik? Op 11-jarige leeftijd moet een speler binnen een fractie van een seconde zoveel keuzes maken, dat is niet niks.

1102 JO11 2

Coaching bij JO11-2 (NB: niet het betrokken team in deze column)

 

Wat wel overkomt op je kind? De toon van je stem. En daar is een spelertje erg gevoelig voor. Kinderen zijn erg gevoelig voor afkeuring en negatieve kritiek. In mijn wedstrijd gingen de spelertjes van het uitteam steeds harder spelen, onderling elkaar steeds meer uitschelden en meer en meer onsportief gedrag vertonen. Zelden zag ik de gevolgen van negatief coachgedrag door ouders zo gereflecteerd worden in een team. Zonde, want de jongens speelden best goed.

 

Hoe het wel moet? Ik ben echt niet van de zachte aanpak. Maar laat de kinderen spelen, zoals de KNVB ook adviseert. Laat coaching over aan de leiders, en beslissingen aan de scheidsrechter. Moedig je kind aan, juich om doelpunten en mooie acties, ook als je kind met 15-0 achterstaat. Dan beleven we allemaal een mooie zaterdagochtend.

webshop-drachtsterboys

Twitter

Onze sponsors