Ereleden

Drachtster Boys tikt bijna de respectabele leeftijd van 70 jaar aan. De club had nooit uit kunnen groeien tot de grote vereniging die het nu is zonder de inzet en vastberadenheid van haar leden. Hieraan hebben enkele leden een grote bijdrage geleverd. Zij zijn dan ook door het bestuur benoemd tot lid van verdienste, erelid en zelfs erevoorzitter.

 

Leden van verdienste
L. van der Harst (1985) †
G. Huisman (1989) †
S. van der Werff (1989) †
H. Schanstra (1994)
E. van der Harst (2001)
G. Vermist (2001)
W. Veenstra (2003)
G. Plantinga (2006)
H. van der Laan (2006)
T. Mulder (2007)
A. Zijlstra (2007)
W. Jansma (2008)
K. Alserda (2012)
G.J. Liefers (2014)
Ereleden
F. Lindenboom (1988)
R.L. van der Scheer (1993)
S. van der Wal (1998) † 
J. van der Werff (2001)
R. Gjaltema (2003)
B. Siemerink (2013)
W. Veenstra (2014)
Erevoorzitter
S. Lindeboom (1980) †

 

 

EREVOORZITTER SIETZE LINDEBOOM

Eminente voorzitter

Tussen 1948 en 1967, een periode van bijna twintig jaar, kent Drachtster Boys niet minder dan zeven verschillende voorzitters. Een gemiddelde zittingsperiode van nog geen drie jaar. Voor al die wisselingen zullen ongetwijfeld aannemelijke redenen zijn aan te wijzen, maar het ligt voor de hand dat de bestuurlijke stabiliteit er niet door wordt bevorderd. Sietze Lindeboom, die in 1967 Paul van Daalen opvolgt, zal het dertien jaar lang volhouden.

Het feit dat hij in 1980 wordt benoemd tot erevoorzitter zegt al heel veel over zijn betekenis voor de club, die hem nog steeds zeer na aan het hart ligt. En ook nu, achttien jaar later, wordt zijn naam bij Drachtster Boys nog altijd met respect genoemd. De nu 80-jarige Sietze Lindeboom verdient dan ook een ereplaats in dit jubileumboek.

 

In zijn jeugd voelt Lindeboom zich al betrokken bij de voetbalsport. "Ik ha noch meidien by DDB, mar dat stelde net folle foar. Ik wenne wol midden tusken de fuotballers yn, mar dy spilen op snein en dat wie der by ús thús net by." En dus staat Sietze stiekem bij het hek te kijken als v.v. Drachten op zondagmiddag een thuiswedstrijd speelt. Of hij leent de fiets van zijn maatje Piet de Jong om in Houtigehage een uitwedstrijd van datzelfde Drachten te kunnen bijwonen.

De jonge Lindeboom, zoon van een brandstofhandelaar, gaat naar de kweekschool om opgeleid te worden voor onderwijzer. "Dat hie net wêze moatten, oan my is gjin ûnderwizer ferlern gien", zo weet hij jaren later. Als hij zijn studie heeft afgerond, wacht de militaire dienst. In 1937 zwaait hij af en de volgende dag staat hij een wagon kolen te lossen, hoewel hij tot dat moment nog nooit een schop heeft vast gehouden. Vader Lindehoom wil de zaak verkopen en orndat Sietze het onderwijzerschap eigenlijk helemaal niet ziet zitten, zegt hij: "Dan moat ik der mar yn". Spijt van deze beslissing heeft hij nooit gehad. De zaken gaan goed, totdat het gas zijn intrede doet. "Doe wie it gau dien mei de branjehannel, mar doe koe ik my aardich rêde".

 

Al in 1949 komt Sietze Lindeboom in aanraking met Drachtster Boys. Hij wordt lid van de elftalcommissie, samen met Jelle v.d. Werff, meester Postma en Lukas Westerhof en zal die functie tot 1967 blijven uitoefenen. Van 1950 tot 1953 maakt hij als penningmeester ook deel uit van het bestuur. Lindeboom: "Ik had me in die tijd eigenlijk wel veel meer met de club willen bemoeien, maar ik zat met mijn zaak. Die nam veel tijd en aandacht in beslag".

In 1967 is er bij Drachtster Boys sprake van een bestuurlijke crisis. De leden zijn slecht te spreken omdat een aantal toegezegde verbeteringen niet wordt gerealiseerd. Het bestuur vat dit op als een motie van wantrouwen en treedt en bloc af. Binnen een maand wordt een nieuw bestuur gevormd en Lindeboom, die zijn brandstofzaak aan het afbouwen is, wordt voorzitter. Vanaf die tijd gaan de zaken bij Drachtster Boys steeds beter lopen. In 1964 werd het nieuwe complex aan de Zuiderhogeweg al in gebruik genomen, maar op dat moment was men daar organisatorisch eigenlijk nog niet klaar voor. Het nieuwe bestuur pakt veel zaken aan die zijn blijven liggen, met alle positieve gevolgen  van dien. "Mei de ferhuzing nei de Suderhegewei kriege Drachtster Boys de fuotten pas goed ûnder 't gat", zegt Lindeboom, Hij vergeet er echter bij te vermelden dat dit onder zijn leiding gebeurde. Bij het doorlezen van notulen van bestuursvergadeningen en clubbladen uit de periode Lindeboom valt echter veel vaker op dat de voorzitter alle geslaagde acties toeschrijft aan de inspanningen van anderen. Insiders weten echter hoezeer hijzelf bij veel zaken actief betrokken is geweest.

 

Sluiting brandstofzaak

In 1970 sluit Lindeboom zijn brandstofzaak en krijgt hij ook overdag meer tijd. Het moge duidelijk zijn dat Drachtster Boys daarvan in hoge mate heeft geprofiteerd. Ook nadat in 1973 zijn eerste vrouw overlijdt, blijft Sietze Lindeboom de club trouw. Zeven jaar is hij alleen totdat hij in 1980 hertrouwt. Zelf zegt hij over deze moeilijke periode: "in die zeven jaar heeft Drachtster Boys veel voor mij betekend. Ik had er mijn vrienden en die hielpen mij er doorheen." In de periode vóór de verhuizing naar het Drachtster Bos in 1977 is hij dagelijks op de nieuwe accommodatie te vinden.

Als we Sietze Lindeboom confronteren met het feit dat onder zijn leiding Drachtster Boys is uitgegroeid tot een volwaardige goed georganiseerde vereniging, dan wil hij dat wel toegeven, maar bij zwakt tegelijk zijn eigen inbreng daarin weer wat af door te wijzen op de voortreffelijke kwaliteiten van zijn medebestuurders: Fokke Lindeboom, Roelof van der Scheer, Ab Verwoert. Bescheidenheid siert een mens! Maar als Fokke Lindeboom terugkijkt op de periode waarin hij met Sietze samenwerkte, dan spreekt hij over "de eminente voorzttter". En deze woorden gebruikt hij echt niet omdat het toevallig om een volle neef van hem gaat.

 

Zelfwerkzaamheid stond bij Sietze Lindeboom hoog in het vaandel. Orde en netheid moesten er heersen op "zijn" sportpark. Meer dan eens maakt hij, samen met Eppie Talstra, de parkeerterreinen in het Drachtster Bos schoon. Als je zelf voorop Ioopt is het ook gemakkelijker iets van anderen gedaan te krijgen, zo moet hij gedacht hebben. Tot vorig jaar was hij iedere ochtend nog in het Drachtster Bos te vinden. "Doen wat je hand vindt om te doen".

De verhuizing naar het Drachtster Bos is voor Sietze Lindeboom een van de hoogtepunten in zijn periode als voorzitter, hoewel hij helaas wegens ziekte bij de officiële opening verstek moet laten gaan. Sportief gezien volgt echter een dieptepunt, als het eerste elftal in 1978 na een verloren beslissingswedstrijd tegen de Leeuwarder Zwaluwen degradeert naar de 3e klasse KNVB. "Je liep als verdwaasd over het veld', zo vertelt Zwaluwen-voorzitter Tadema hem later. Dieptepunten van een geheel andere orde noemt Lindeboom het overlijden van mensen in de verenigiing: Rienk Struikmans, eerste elftalspeler Jan Postma, Hepko Meijer.

 

Terugkijkend op zijn actieve jaren bij Drachtster Boys komt de ere-voorzitter tot de conclusie dat hij wellicht eens wat vaker met de vuist op tafel had moeten slaan. "Er is mij wel eens verweten dat ik te bescheiden was en te goed van vertrouwen". Ook vindt hij dat hij wat teveel zelf heeft gedaan en wat meer had kunnen deIegeren. "Tegenwoordig is alles veel beter geregeld. leder heeft zijn eigen takenpakket. Maar ja, ik had ook veel tijd natuurlijk".

Eén voorval is Sietze Lindeboom altijd bijgebleven. Tijdens een wedstrijd van Drachtster Boys 1 tegen Blauw Wit 2 op het terrein aan de Vogelzang stormt de linkshalf van de Leeuwarders als een dolle stier op Atze de Vrieze af, de rechtsbuiten van Drachtster Boys. Die weet een botsing handig te voorkomen en de Blauw Wit-speler knalt tegen een Boys-supporter aan. Deze man staat op de Iijn, omdat er op het zeer smalIe veld tussen de zijlijn en de aangrenzende brede sloot niet veel meer dan een halve meter ruimte is. De onfortuinlijke supporter slaat met een salto achterover en verdwijnt kopje-onder in de sloot. Met het eendekroos in zijn haar komt hij weer boven. De beste man is nooit meer bij een wedstrijd van Drachtster Boys gezien. Lindeboom: "Mar wat haw ik lake! Nachts op bêd lake ik noch..."

webshop-drachtsterboys

Twitter

Onze sponsors